Informacje
Tym, co było charakterystyczne dla cywilizacji Starożytnego Wschodu było położenie
w pobliżu wielkich rzek, fakt istnienia sieci irygacyjnej, która rozprowadzała wodę z rzeki na tereny oddalone od niej a także zapewniała ochronę przed zalaniem. Każda taka cywilizacja miała także specyficzny model społeczeństwa, który w gruncie rzeczy z niewielkimi zmianami utrzymał się aż do średniowiecza.
Na górze piramidy społeczeństwa zawsze stał król, w przypadku Egiptu był to faraon, niżej znajdowali się (zwłaszcza w starożytności) kapłani, którzy stanowili łącznik z bogami.
Na kolejnym jeszcze niższym stopniu na drabinie społecznej można było odnaleźć urzędników. Mieli oni stosunkowo duży wpływ na mieszkańców państwa, na samym dole mieli swoje miejsce chłopi i niewolnicy. Oczywiście w każdym konkretnym państwie występowały wariacje na temat takiej piramidy społecznej, nie mniej jednak same ramy modelu były na tyle dobre i uniwersalne, że przetrwały wiele wieków.
Egipt jako państwo był odpowiedzialny za budowę i utrzymanie sieci irygacyjnej, za organizację pracy. W gestii kraju leżało także zbudowanie odpowiedniej sieci do przekazywania informacji (nie było wtedy przecież telefonów, ani Internetu). Ważne było także, zwłaszcza dla Egiptu, doprowadzenie do zjednoczenia niewielkich organizmów państwowych.